Pierwszy o 2.12 rusza Chopin, który przez Ostrawę mknie do Wiednia. Polonią dojedziemy aż pod włoską granicę do Villach, gdzie odbywają się konkursy Pucharu Świata w skokach narciarskich. Ostatni odchodzi Excelsior. O 23.22 przez Pragę jedzie do czeskiego Cheba, miasta niedaleko niemieckiej granicy. W ciągu doby odchodzi stąd 100 połączeń,...
Kornowac truskawkami stoi, bo gdzie okiem sięgnąć tam pola pełne tych sezonowych owoców. Te zaś szczególnie upodobały sobie Zacisze, gdzie, jak sama nazwa wskazuje, mają idealny spokój.
– Tu był dom, tu też – patrzymy na bujną, wysoką trawę pełną kwiatów słuchając słów Gerarda Drobnego, sołtysa Ligoty Tworkowskiej.
Właściwie są nierozłączni. Dobrze się rozumieją, mają do siebie zaufanie i choć po pracy nie chodzą razem na piwo, ich nieco szorstką przyjaźń widać gołym okiem. – To, że lubimy ze sobą spędzać czas nie wystarczy. W sytuacjach zagrożenia musimy mieć całkowitą pewność, że nas nie zawiodą, bo od nich zależy często...
Pana Józka poznał każdy kto choć raz przeprawiał się przez Odrę z Ciechowic do Grzegorzowic lub na odwrót. Na promie spędził prawie 50 lat swego życia, bo choć był synem rolników, rodzicom pomagał z obowiązku, a wujkowi na rzece z potrzeby serca.
Konie to teraz dla rolników drogie hobby, a nie pomoc w gospodarce – mówią zgodnie moi rozmówcy na Targach Końskich w Pietrowicach Wielkich i dodają, że jak się od dziecka z końmi chowało to bez nich życia już być nie może.
– Wychowałem się przy strugnicy, gdzie młotek i kawałki drewna były moimi najlepszymi zabawkami. Całe życie spędziłem w stolarni i dziś nie wyobrażam sobie już innej pracy – tłumaczy Adrian Grzesik, który po dziadku i ojcu kultywuje rodzinne rzemiosło. W firmie pomaga mu żona Iwona, tak jak wcześniej jego mama pomagała ojcu,...
Pan Janek plecie od dziecka i do tego plecenia zawsze ma cierpliwość. Bo nie ma nic lepszego, niż praca na łonie natury w symbiozie z przyrodą, która dostarcza wszystkich potrzebnych materiałów. Jedyną rzeczą, która jest w stanie tę równowagę zakłócić, jest babskie marudzenie. A jak tego nad głową nie ma, to i robota idzie...
W kwietniu mija 14 lat od zamknięcia linii kolejowej Racibórz – Głubczyce dla ruchu pasażerskiego. Wyruszam w podróż sentymentalną linią 177, która służyła mieszkańcom naszego regionu przez 55 lat. Dziś pozostałością po okresie świetności kolei są zabytkowe budynki stacji i wspomnienia ludzi, którzy chcieli się nimi ze mną podzielić.
Prowadzenie współczesnej fermy jaj ma dziś więcej wspólnego z nowoczesnymi technologiami niż z tradycyjnym rolnictwem. Nic więc dziwnego, że w Pogrzebieniu od 38 lat zajmują się tą działalnością inżynierowie, którzy nie boją się wpuścić do kurnika komputerów.
W tym roku sprzyjająca aura sprawia, że wyruszają w trasę wcześniej niż zwykle. Racibórz wita ich jednak strugami deszczu, jakby na potwierdzenie starego powiedzenia, że jak przyjeżdża do miasta cyrk lub wesołe miasteczko to będzie padać.
Kto by pomyślał, że z jednego rodzinnego gniazdka może wypłynąć energia, dzięki której powstanie solidna firma? Fiołkom udało się to osiągnąć i to bez konfliktów, które najczęściej pojawiają się tam, gdzie życie rodzinne przenika się z zawodowym. Bo w końcu kto poradzi sobie z różnymi napięciami lepiej niż elektrycy?
Muszą mieć oczy wokół głowy, idealny słuch, donośny głos i pamięć, która pomieści wszystkie przepisy i procedury. Konflikty powinny łagodzić z kobiecą intuicją, a na sytuacje kryzysowe reagować szybko i stanowczo. Takie superbabki spotkacie nie tylko w filmie „Aniołki Charliego”, ale i na raciborskich posterunkach, bo...
Zachwycając się zdrowotnym działaniem oliwy z oliwek zapominamy o rodzimych produktach. Tymczasem zaledwie 30 kilometrów od Raciborza dwóch lokalnych przedsiębiorców produkuje olej, który z powodzeniem może z nią konkurować. Śródziemnomorscy producenci mogą się czuć zagrożeni. Oto nadchodzi nowa era polskiego oleju rzepakowego.
Choć los nie zawsze obchodził się z nimi łaskawie, na nic się nie skarżą. Od 26 lat dzielą życie prywatne ze wspólną pasją, którą jest cukiernictwo. A przepis na udany związek mają prosty: dobierać odpowiednie składniki i sobie nie przesładzać.
Zaledwie 34 kilometry od Raciborza, w gminie Branice, leży miejscowość o wdzięcznej nazwie Wódka. I choć kojarzy się wszystkim dość jednoznacznie, wieś wzięła podobno swą nazwę od małej wody, płynącej przez dębowy lasek, a nie alkoholu. Postanowiliśmy sprawdzić jak się w Wódce żyje.
Raciborski gród słynął niegdyś z urodziwych białogłów, dzielnych rycerzy i zdolnych rzemieślników. Współczesne raciborzanki nadal mają w sobie wiele uroku, choć o byciu damą na co dzień dawno zapomniały, zaś panowie, w dobie równouprawnienia, chętnie zrezygnowali ze swej rycerskości. Honoru miasta broni dziś jedyny w regionie...